! یک عمر دويديم و به کويت نرسيديم ... دل از تو شکستيم ولی دل نبريديم ... روی تو گل انداخت ز شرم گنه ما ... ما از گل روی تو خجالت نکشيديم ... خال لب تو دانه ي ما بود و صد افسوس ... اندر طلب دانه به هر دام پريديم ... رفتيم و دويديم همه عمر و نگفتيم ... دنبال که رفتيم به سوی که دويديم ... تو سينه ي صد چاک ز ما خواستی و ما ... حتی ز فراق تو گريبان ندريديم ... بوديم سرافراز به مهر تو هماره ... هر چند ز بار گنه خويش خميديم
کوچه خلوت انتظار

 

روز ميلادت می آغازد و آفتاب مي دمد             

                  سلام مي دهيم  بر تو هنگامي كه صبح مي كني  !  

   

 گاهي و هر از گاهي     آري چرا كه نه : تو كجايي ؟! امروز همان روزي است كه تو را عجيب كم داريم !

 

اما اگر خلوتت را كسي آشفته کند و آنگاه بفهمي كه چه زياد اسير مشتي لقلقه شده باشي و بداني كه چه از گذرگاه محبوبت فاصله گرفته اي چه رسد كه بر سر راهش نشسته باشي ... 

 مثل من !      شايد مثل خودت  ....

وقتي كه بارها او را به تمنا خواسته ايم و خوانده ايم :

اي پيك پي خجسته كه داري نشان دوست         با ما مگو به جز سخن دل نشان دوست

اما                                    

   دريغ از دنبال نشان رفتني   دريغ از التهاب و جستجويي   دريغ از...... ـ شرم دارم ـ ..... نشان دلدادگي !      هيچ .....

                                 يار آمدني است ....

 

اين پيك صباست !         او را می شناسی ...  بارها به خلوتت سر زده   

بينواآخرين بار که سراغم آمد بسيار پنجره ام را کوبيد که صدايش شنيدم و بسيار منتظر ماند تا پنجره را گشودم ..... 

مي گفت :

 

من      ـ صبا ـ    زاده مشرق 

                              در گاهواره گيسوي محبوب تاب خورده ام!

در بهشت  نفس هايش   ، هوشم دو نيم شده ! 

سودايي ام  ، برچيدن غبار پيش  قدومش بوده و هست ..........

 

آب حيات من ست خاک سر کوي دوست      گر دو جهان خرمي ست ما و غم روي دوست

هيچ مي داني  او خواسته  ،  قوي انديشه تو  هم هوايي كويش شود ؟!

خواسته نوبرانه تو را بر كجاوه ،  رهسپار منزلش كنم !

خواسته نشان از كويش  ،  از خودش  برايت بياورم !

پروانه پيك اش را بر پلكت بنشانم..... 

 

اينك  نگذار  در شيب خواهش هايت  به قعر فراموشي  فرو غلتم  ! 

بگو كه  شتابنده مرا به روزمرگي هايت تقديم نخواهي كرد ..... 

  از ياد نبرده ام ؛تو بودي از من نشان مي خواستي و مي گفتي    :         

اي پيک پي خجسته که داري نشان دوست             با ما مگو بجز سخن دل نشان دوست

شگفتا !   پس  اين پنجره كه رو  به منزلگاه محبوبت است ؛  اين دريچه كه پشت آن ايستاده ام 

  چرا اينچنين  غبارگرفته ؟          كه تو بي خيال بر من پشت كرده اي ...  

....   اي دوست !

  نكند

           ديرگاهي است ذهن تو او را  از ياد برده است ؟!!

 

 

چه باز در دلت آمد که مهر برکندي        چه شد که يار قديم از نظر بيفکندي

 

به دل نگير ! مي دانم تو نيز او را خواسته ای !

 

           برايش اشك ريخته اي 

 و صندوق خانه ات را نيز به دنبالش زير و رو كردي  و اينك  ...

 

                                        گفتي مگر به خواب ببينم خيال دوست

 

اما من ـ صبا ـ ! 

به بوي نبوييده اش تمام سنبلستان ها را دويدم ؛

تمام كوبه هاي نكوبيده را  كوبيدم ؛

گرد بسياري دوران ها را روبيدم  ؛

تا آنكه ماه و سال در غبار دويدن هايم جا ماندند ...... 

من راه بلد نبودم  ؛ ستاره بر سر انگشتانم نبود و نقشه شهر كوچ را با ميانبرهايش در جامه مندرسم پنهان نكرده بودم؛

كسي هم نبود كه از او برايم  پيكي بياورد و هيچ  كس دريچه خلوتم را نكوفت  ،

و از مشتاقي او به من برايم نگفت . 

فقط تو را بگويم :     

 از خوف گردباد معاصي  پناه  او را جستم    !       

 

    از تشويش غريزه تا آرام او بال زدم !

و  از چهارچوب حيرانم منشور نوراني او را منظر گزيدم !

              در وصف نايد !

آخر  ، در حجم لطافت حضورش  ، تن رنجور مرا جا داد! 

    آخر ،  آفتاب ـ سوختگي ام را سايبان شد!

 آخر ، طعم تنفسش را چشيدم و هوشم دو نيم شد   كه

        در وصف نيايد که چه شيرين دهنست آن

آخر  ، من آهووش رميده خود را به كمند او محكم كردم  

کشته معشوق را درد نباشد که خلق             زنده به جانند و ما زنده به تاثير او

اينك برخيز !  اين قاب پنجره را غبار روبي كن !

فانوست را بردار !  بگذار نشان تو را ببيند .... 

او از آن شب كه تو برايش زير لب غافل زمزمه اي مي كردي و پيش از آن  

          هي ياد تو را ميكند ! 

                    هي نام تو را مي گويد !

مگر نه اينكه او محبوب توست ؟  مگر نه اينكه گفته اي ذوقي چنان ندارد بي دوست زندگاني

 برخيز و پي او بجو !

صحبت جانانه ام ببخش

Copyright © 2006. All rights reserved
Template designed by : En.Abbasi

 :بازدید کننده ها
 :آمار وبلاگ